Η ελλάδα
Μερικές φορές μεγάλα προβλήματα σε ένα άτομο προκαλούνται από φαινομενικά ασήμαντους λόγους, για παράδειγμα, την εμφάνιση μικροοργανισμών, υποδόρια παράσιτα. Κανείς δεν είναι απρόσβλητος από αυτούς, οπότε πρέπει να έχετε τουλάχιστον μια γενική ιδέα για αυτό.
Μεταξύ όλων των παρασίτων που στοχεύουν το ανθρώπινο δέρμα, υπάρχουν δερματικά και υποδόρια. Οι πρώτοι δεν αποτελούν σοβαρό κίνδυνο για τους ανθρώπους, καθώς δεν προκαλούν ασθένειες. Τα παράσιτα τρέφονται με ανθρώπινο δέρμα με το αίμα του. Η δεύτερη ομάδα μπαίνει στο πάχος του δέρματος, αφήνοντας εκεί τα αυγά και τις προνύμφες. Τέτοια παράσιτα στο σώμα πρέπει να αποτελούν αντικείμενο ιδιαίτερης προσοχής.
Εάν τα παράσιτα έχουν εγκατασταθεί κάτω από το δέρμα, τότε δεν μένουν ποτέ σε ένα μέρος, αλλά αρχίζουν να κινούνται μέσω ιστών σε διαφορετικές κατευθύνσεις. Αυτό συνήθως οδηγεί στις πιο σοβαρές, μερικές φορές ανίατες ασθένειες.
Τα παράσιτα είναι πολύ μικρά και αόρατα με γυμνό μάτι. Οι γιατροί τα εντοπίζουν ακούγοντας τα παράπονα των ασθενών, αναλύοντας τα συμπτώματα, τα σημάδια και εντοπίζοντας πιθανές οδούς μόλυνσης με ελμίνθους.
Το πιο συνηθισμένο:
Κάθε ένα από τα ακόλουθα παράσιτα μπορεί να προκαλέσει:
Τα πιο κοινά παράσιτα στον άνθρωπο είναι τα ακάρεα ψώρα, τα οποία συνήθως ζουν στα βαθιά στρώματα της επιδερμίδας. Κατά τη διάρκεια της ημέρας είναι απασχολημένοι αναζητώντας φαγητό, τρώγοντας σμήγμα και καλλυντικά. Τη νύχτα, επιστρέφουν ξανά στο καταφύγιο τους, προκαλώντας έντονο κνησμό. Εξανθήματα και πολλαπλές κυψέλες σχηματίζονται στο δέρμα. Οι άνθρωποι μολύνονται συχνά από ζώα, αλλά είναι δυνατή η μετάδοση λοίμωξης από ένα άρρωστο άτομο.
Η Dracunculiasis (σκουλήκι Risht) ανήκει σε υποδόρια σκουλήκια και παράσιτα. Μερικά άτομα φτάνουν σε μήκος 120 εκ. Τα σκουλήκια βρίσκονται πιο συχνά στις τροπικές περιοχές. Είναι εύκολο να μολυνθείτε μαζί τους, αρκεί να κολυμπήσετε σε μια μολυσμένη δεξαμενή. Έχοντας διεισδύσει στο σώμα, το σκουλήκι παραμένει εκεί για χρόνια.
Αυτά τα υποδόρια σκουλήκια στοχεύουν το πόδι ενός ατόμου επικαλούμενο:
Το Demodectic mange είναι ένα παρασιτικό ακάρεο που επιλέγει τους σμηγματογόνους αδένες στο δέρμα για το βιότοπό του. Τα συμπτώματα της νόσου στους ανθρώπους παρατηρούνται με τη μορφή άφθονης ακμής στα μάγουλα, το μέτωπο και γύρω από τα μάτια και συχνά παρατηρείται απώλεια βλεφαρίδων.
Ένας άλλος εκπρόσωπος των υποδόριων σκουληκιών στον άνθρωπο είναι η κυστικέρκωση. Ο αιτιολογικός παράγοντας είναι η προνύμφη των ταινιών από χοιρινό. Η μόλυνση του σώματος συμβαίνει μέσω μη βρασμένου νερού ή τροφής. Τα σκουλήκια εντοπίζονται σε:
Τα σκουλήκια ζουν στο σώμα για πολλά χρόνια, εκδηλώνονται με τη μορφή συμπτωμάτων παρόμοια με την κνίδωση (εξανθήματα). Οίδημα, πάχυνση σχηματίζεται κάτω από το δέρμα, τα οποία γίνονται αρκετά πυκνά με την πάροδο του χρόνου.
Κάτοικοι υδάτινων σωμάτων της Αφρικής και της Ασίας - σκουλήκια που προκαλούν σχιστοσωμίαση. Τα σκουλήκια επηρεάζουν το δέρμα και το ουροποιητικό σύστημα. Τα κύρια συμπτώματα εκφράζονται:
Ένας άλλος κάτοικος είναι η υποδόρια φιλαρίαση σκουληκιών. Θεωρείται το πιο επικίνδυνο είδος μεταξύ των παρασιτικών σκουληκιών, καθώς το σκουλήκι μπορεί να πολλαπλασιαστεί στο ανθρώπινο σώμα για πολλά χρόνια, χωρίς να εμφανιστεί στην αρχή. Ωστόσο, με την πάροδο του χρόνου, το μολυσμένο άτομο αρχίζει να εμφανίζει συμπτώματα παρόμοια με τις κυψέλες, στη συνέχεια αναπτύσσονται προβλήματα όρασης, σχηματίζονται προσκρούσεις κάτω από το δέρμα και όλα τελειώνουν με πυρετό.
Εμβολιασμός κατά της μόλυνσης από ελμίνθους πριν ταξιδέψετε σε καυτές χώρες.
Η επιτυχής θεραπεία ενός ατόμου από ασθένειες που προκαλούνται από σκουλήκια πραγματοποιείται με τη σωστή διάγνωση. Η δυσκολία είναι ότι τα συμπτώματα των παρασίτων είναι συχνά παρόμοια με άλλες παθολογίες εσωτερικών οργάνων, καθώς και σημάδια αλλεργιών.
Για να συνταγογραφηθεί η σωστή θεραπευτική πορεία, η οποία είναι εγγυημένη για την απομάκρυνση των υποδόριων ελμινθών από το σώμα, είναι απαραίτητο να προσδιοριστεί ο συγκεκριμένος τύπος παρασίτου. Για το σκοπό αυτό, πραγματοποιούνται διάφορες εργαστηριακές δοκιμές:
Για τον ακριβή προσδιορισμό του παρασίτου, πραγματοποιούνται εξετάσεις:
Για την έγκαιρη διάγνωση της νόσου, ένα άτομο που έχει παρατηρήσει άτυπη φαγούρα και δερματικές αλλοιώσεις πρέπει να απευθυνθεί σε ειδικούς και όχι σε έναν, αλλά σε αρκετούς: αλλεργιολόγο, δερματολόγο, ειδικό για μολυσματικές ασθένειες και νευρολόγος.
Οι μέθοδοι για τη θεραπεία των αποτελεσμάτων της ζωτικής δραστηριότητας των παρασίτων ποικίλλουν και σχετίζονται με τον αριθμό, το επίπεδο των δερματικών αλλοιώσεων, τα συμπτώματα, καθώς και τον εντοπισμό. Σχεδόν κάθε περίπτωση πρέπει να αντιμετωπίζεται ξεχωριστά. Ανεξάρτητα από τα συμπτώματα, υπάρχουν πολλές παραδοσιακές θεραπείες για τα παράσιτα.
Η εξάλειψη των κροτώνων κάτω από το ανθρώπινο δέρμα πραγματοποιείται με τη χρήση διαφόρων φαρμάκων που μπορούν να καταστρέψουν υποδόρια σκουλήκια και άλλους τύπους παρασίτων. Σε πολλές περιπτώσεις, οι γιατροί συνταγογραφούν φάρμακα ascaris.
Τα αντιισταμινικά και οι αλοιφές ή τα πηκτώματα αντιβιοτικών πρέπει να περιλαμβάνονται στη διάρκεια της θεραπείας. Συνιστάται να προσθέσετε αγγειοσυσταλτικά φάρμακα όπως διάλυμα αδρεναλίνης-ρεσορκινόλης σε φάρμακα για την καταπολέμηση των παρασίτων. Μόνο η σωστή επιλογή θεραπευτικού σχήματος και δοσολογίας θα σας επιτρέψει να απομακρύνετε επιτυχώς τα παθογόνα παράσιτα από το ανθρώπινο σώμα.
Όταν ένα παράσιτο μολύνει εσωτερικά όργανα ενός ατόμου (για παράδειγμα, dranculosis), οι γιατροί καταφεύγουν σε χειρουργική επέμβαση. Πριν εκτελέσετε τη διαδικασία, είναι απαραίτητο να ορίσετε μια ολοκληρωμένη εξέταση που σας επιτρέπει να εντοπίσετε το σκουλήκι στο σώμα. Μερικές φορές μπορεί να βρεθούν σκουλήκια στον εγκέφαλο.
Είναι δυνατόν να απαλλαγείτε από τα παράσιτα που ζουν κάτω από το δέρμα με τη βοήθεια μιας συντηρητικής τεχνικής και χειρουργικής επέμβασης. Η θεραπεία διαρκεί μερικές φορές αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα, ειδικά με κρυμμένα συμπτώματα, οπότε εκτός από την παραδοσιακή φαρμακευτική αγωγή, είναι χρήσιμο να προσθέσετε παραδοσιακή ιατρική.
Ο αγώνας ενάντια στα υποδόρια παράσιτα μερικές φορές συνεχίζεται για χρόνια και η αδράνεια είναι γεμάτη με τις πιο απρόβλεπτες συνέπειες. Οι παραδοσιακές εστίες για την εξάπλωση των παρασίτων περιλαμβάνουν νερό, φαγητό, ένα άρρωστο άτομο και κακή υγιεινή.
Οι ιατρικές συστάσεις για την πρόληψη τέτοιων ασθενειών περιλαμβάνουν τους ακόλουθους κανόνες:
