Η ελλάδα
Οι περισσότερες παρασιτικές λοιμώξεις σήμερα βοηθούν στον εντοπισμό ενός καλά προγραμματισμένου τεστ σκουληκιών. Η διάγνωση πραγματοποιείται σε εξειδικευμένα εργαστήρια χρησιμοποιώντας τον πιο πρόσφατο εξοπλισμό και αντιδραστήρια.
Επιπλέον, κάθε ανάλυση για παράσιτα έχει ορισμένες συγκεκριμένες απαιτήσεις για την εφαρμογή της. Τι δοκιμές πρέπει να γίνουν για σκουλήκια και πώς να το κάνουμε σωστά, καθώς και πώς να τα ερμηνεύσουμε σωστά, καταλαβαίνουμε παρακάτω.
Υπάρχουν διάφοροι τύποι αναλύσεων, το σύνολο των αποτελεσμάτων των οποίων μπορεί να υποδηλώνει μια ή άλλη παρασιτική εισβολή. Ωστόσο, πρέπει να θυμόμαστε ότι μόνο ο θεράπων ιατρός μπορεί να ασχοληθεί με την αποκρυπτογράφηση των αποτελεσμάτων και τη διάγνωση.
Μία από τις πιο αξιόπιστες και πιο ενημερωτικές (με ακρίβεια 93%) διαγνωστικές μεθόδους για τα ελμίνθια είναι η εξέταση αίματος για παράσιτα. Σε ιατρικούς κύκλους, μια τέτοια μελέτη ονομάζεται ELISA (ενζυμική ανοσοπροσροφητική δοκιμασία για την παρουσία παρασίτων στο ανθρώπινο σώμα). Η μελέτη σας επιτρέπει να εντοπίσετε στον ορό του αίματος την παρουσία αντισωμάτων που έχουν σχηματιστεί σε σχέση με τα αντιγόνα. Δηλαδή, σε σχέση με παρασιτικές λοιμώξεις / άτομα.
Το πλεονέκτημα μιας τέτοιας εξέτασης αίματος για παράσιτα είναι η ικανότητα ανίχνευσης της ελμινθικής προσβολής στα αρχικά στάδια, όταν το ελμίνθιο δεν είναι ακόμη ικανό αναπαραγωγής και δεν γεννά αυγά, τα οποία μπορούν να ανιχνευθούν κατά τη διάρκεια ενός συμμογράφου (ειδική ανάλυση των περιττωμάτων για ένα φύλλο αυγού).
Είναι σημαντικό να κατανοήσετε ότι οι ακόλουθες παρασιτικές λοιμώξεις μπορούν να εντοπιστούν με αυτήν την εξέταση αίματος για παράσιτα:
Το αίμα για παράσιτα λαμβάνεται από μια φλέβα το πρωί με άδειο στομάχι. Ταυτόχρονα, πριν από τη διεξαγωγή της μελέτης, αξίζει να διεξαχθούν προπαρασκευαστικά μέτρα.
Συγκεκριμένα, για εξέταση αίματος για παράσιτα, ακολουθήστε αυτούς τους κανόνες:
Σημαντικό:Η εκτέλεση αιματολογικής εξέτασης για παράσιτα σύμφωνα με όλους τους παραπάνω κανόνες σάς επιτρέπει να έχετε το πιο ακριβές αποτέλεσμα και αποκλείει ένα ψευδώς θετικό αποτέλεσμα. Εάν ο αναγνώστης ενδιαφέρεται για το χρονικό διάστημα που απαιτείται για την ανάλυση των παρασίτων, τότε η περίοδος για τη λήψη ενός τέτοιου αποτελέσματος θα κυμαίνεται από 3 έως 9 ημέρες.
Εκτός από το γεγονός ότι αίμα για σκουλήκια μπορούν να δωρηθούν για να λάβουν ακριβείς πληροφορίες, για τον ίδιο σκοπό, μπορείτε να δωρίσετε περιττώματα για το κοπρογράφημα. Αυτός ο τύπος διάγνωσης σας επιτρέπει να εντοπίσετε τα αυγά ελμινθών στα κόπρανα κατά την περίοδο της ενεργού αναπαραγωγής τους. Επομένως, εάν δεν ξέρετε πώς να δοκιμάσετε για σκουλήκια, αλλά θέλετε να το κάνετε μόνοι σας και αμέσως, μπορείτε απλά να επικοινωνήσετε με οποιοδήποτε εμπορικό εργαστήριο με δείγματα κοπράνων για έρευνα. Παρεμπιπτόντως, ο οικογενειακός γιατρός θα δώσει καταρχήν παραπομπή για μια τέτοια εξέταση εάν υποψιάζεστε ελμινθίες.
Είναι σημαντικό να καταλάβετε ότι εάν μια εξέταση αίματος για σκουλήκια αποκαλύψει τον μέγιστο αριθμό παρασίτων στο σώμα, τότε ο κατάλογος των σκουληκιών στη μελέτη των περιττωμάτων φαίνεται κάπως διαφορετικός.
Συγκεκριμένα, κατά τον έλεγχο των δειγμάτων κοπράνων για σκουλήκια, τα αυγά και τα άτομα από τα ακόλουθα σκουλήκια μπορούν να αναγνωριστούν:
Αξίζει να γνωρίζετε ότι μια τέτοια μελέτη δεν είναι πάντα ενημερωτική, καθώς το παράσιτο μπορεί να βρίσκεται στο στάδιο της ωρίμανσης κατά τη στιγμή της παράδοσης των περιττωμάτων και δεν είναι ακόμη έτοιμο να γεννήσει αυγά. Επομένως, για να επιτευχθεί ένα αξιόπιστο αποτέλεσμα, συνιστάται να περάσετε την ανάλυση περιττωμάτων τρεις φορές με διάλειμμα 2-3 εβδομάδων.
Όσοι ενδιαφέρονται για το πώς ελέγχονται για παράσιτα μέσω μιας μελέτης κοπράνων πρέπει να γνωρίζουν ότι τα κόπρανα πρέπει να συλλέγονται σε ένα αποστειρωμένο πλαστικό δοχείο μετά την πρωινή κίνηση του εντέρου. Δεν χρειάζεται να πλένετε τον εαυτό σας πριν πάτε στην τουαλέτα. Ταυτόχρονα, συνιστάται να κάνετε την επιχείρησή σας όχι στην τουαλέτα, αλλά σε δοχείο χωρίς σωματίδια απολυμαντικών ή απορρυπαντικών.
Είναι σημαντικό να διασφαλιστεί ότι τα ούρα και οι εκκρίσεις των γεννητικών οργάνων δεν εισέρχονται στο βιοϋλικό. Συλλέξτε δείγματα από διαφορετικά μέρη των περιττωμάτων (εμπρός, πίσω και πλευρικά). Τα περιττώματα που συλλέγονται σε δοχείο σε ποσότητα 2/3 δεν πρέπει να αποθηκεύονται, αλλά να αποστέλλονται αμέσως για ανάλυση. Δεδομένου ότι τα αυγά των παρασίτων μπορούν να ζήσουν στο εξωτερικό περιβάλλον για έως και 10 ώρες. Η αποθήκευση του δείγματος μειώνει την πιθανότητα λήψης αξιόπιστου αποτελέσματος.
Σημαντικό:ο γιατρός θα πρέπει επίσης να πει σχετικά με τον τρόπο δωρεάς περιττωμάτων σωστά κατά την έκδοση παραπομπής.
Εάν ο αναγνώστης ενδιαφέρεται για πόσες ημέρες μπορεί να γίνει μια ανάλυση αυτού του τύπου, τότε ο χρόνος διάγνωσης εδώ είναι πολύ μικρότερος από ότι με μια εξέταση αίματος για παράσιτα. Στις περισσότερες περιπτώσεις, το αποτέλεσμα είναι έτοιμο μέχρι το βράδυ και αποστέλλεται στο e-mail του ασθενούς (εάν η διάγνωση πραγματοποιείται σε εμπορικό εργαστήριο). Ο μέγιστος όρος για την απόκτηση ενός συμμογράφου είναι 1-2 ημέρες, με την επιφύλαξη ημερών αδείας.
Σημαντικό:για τους μικρότερους ασθενείς, πραγματοποιείται συχνά ανάλυση εντεροβίασης με τη μορφή αποξέσεων. Για να γίνει αυτό, ένα κομμάτι κολλητικής ταινίας εφαρμόζεται στις πτυχές του πρωκτού του δέρματος και πιέζεται καλά. Το ληφθέν δείγμα κολλάται σε ειδικό εργαστηριακό γυαλί και αποστέλλεται για έρευνα. Με αυτόν τον τρόπο, μπορούν να αναγνωριστούν τα αυγά φιδιού.
Συνιστάται να δοκιμάσετε σκουλήκια κατά κύριο λόγο για άτομα που ενδέχεται να διατρέχουν τον μεγαλύτερο κίνδυνο μόλυνσης.
Η ιατρική πρακτική δείχνει ότι η ελμινθική εισβολή είναι πολύ πιο συχνή στις ακόλουθες κατηγορίες ατόμων:
Όλοι αυτοί οι άνθρωποι πρέπει να κάνουν μια εξέταση αίματος για σκουλήκια ή να κάνουν ξύσιμο του δέρματος και είναι επίσης πιθανά τα περιττώματα. Ο θεράπων ιατρός ασχολείται με τη σωστή επιλογή του τύπου ανάλυσης, ανάλογα με τα συμπτώματα που εμφανίζονται κατά τη διάρκεια της μόλυνσης.
Τα συμπτώματα μπορεί να είναι διαφορετικά, ας δούμε τα κύρια:
Εάν εσείς ή τα αγαπημένα σας πρόσωπα έχετε προβλήματα υγείας και καταγράφηκαν τουλάχιστον 2-3 σημάδια από τη λίστα, τότε υπάρχει υψηλός κίνδυνος να εμφανιστούν σκουλήκια.
Όπως δείχνουν οι στατιστικές, οι περισσότεροι άνθρωποι στον πλανήτη έχουν μολυνθεί με ελμίνθια, αλλά δεν το γνωρίζουν, συνεχίζοντας να αντιμετωπίζονται για τις συνέπειες της παρασιτοποίησης των ελμινθών. Επομένως, ρωτήστε την κλινική ποιες εξετάσεις λαμβάνονται για σκουλήκια και δοκιμάστε να απαλλαγείτε από τη βασική αιτία. Προτού αναρωτηθείτε ποιες εξετάσεις πρέπει να κάνετε για σκουλήκια για έναν ενήλικα ή ένα παιδί, συνιστάται να δώσετε προσοχή στην προπαρασκευαστική διαδικασία.
Οι εξετάσεις αίματος ή κοπράνων πρέπει να πληρούν ορισμένες απαιτήσεις, για τις οποίες πρέπει να ακολουθούνται ορισμένοι κανόνες προετοιμασίας:
Με αυτά τα απλά αλλά αποτελεσματικά προπαρασκευαστικά μέτρα, η εξέταση αίματος ή κοπράνων θα είναι η πιο ακριβής, πράγμα που σημαίνει ότι μπορείτε να ξεκινήσετε τη θεραπεία γρήγορα.
Η ασκαρίαση είναι επίσης διαδεδομένη σε παιδιά και ενήλικες: επηρεάζει έως και το 20% του παγκόσμιου πληθυσμού. Τα σκουλήκια Ascaris, όπως τα pinworms, ανήκουν στην ομάδα των νηματωδών, αλλά φαίνονται πολύ πιο τρομερά: το μήκος του σώματός τους μπορεί να φτάσει τα 30-40 εκατοστά. Η πηγή της νόσου είναι συνήθως φρέσκα λαχανικά και φρούτα: στο έδαφος, τα αυγά του σκουλήκι μπορούν να επιβιώσουν για αρκετά χρόνια, παίρνοντας «στο τραπέζι» απευθείας από τον κήπο.
Τα συμπτώματα της ασκορίασης είναι αδυναμία, κόπωση, κνησμός στην πρωκτική περιοχή. Τα σκουλήκια μπορούν να εξαπλωθούν σε όλο το σώμα, προκαλώντας βλάβη στο ήπαρ, στην αναπνευστική οδό, στη χοληδόχο κύστη - σε αυτήν την περίπτωση, δευτερεύοντα συμπτώματα που προκαλούνται από ασθένειες οργάνων προστίθενται στα κύρια σημάδια.
Η ανάπτυξη ασκαρίωσης μπορεί ακόμη και να οδηγήσει στο θάνατο του ασθενούς.
Η εξέταση αίματος για αντισώματα είναι πιο αποτελεσματική για την ανίχνευση ασκάρι στο σώμα.
Δεν απαιτείται ειδική προετοιμασία, αλλά συνιστάται να αποφεύγετε να τρώτε για τέσσερις ώρες πριν από την ανάλυση.
Η οπτορχίαση προκαλείται από flatworms - fuke fluke. Η ασθένεια έχει έντονη τοπική κατανομή. Μπορείτε να αρρωστήσετε με οιστοκρίαση τρώγοντας μολυσμένα ψάρια, τα οποία είναι ο ενδιάμεσος ξενιστής του παρασίτου. Τα σκουλήκια αναπτύσσονται στη χολή και στους παγκρεατικούς πόρους, προκαλώντας λοιμώξεις, αλλεργικές αντιδράσεις, ηπατική νόσο, πλευρικό πόνο και πυρετό.
Η έλλειψη έγκαιρης θεραπείας μπορεί να οδηγήσει σε βλάβη στο κεντρικό νευρικό σύστημα, χρόνια γαστρίτιδα, έλκη στομάχου και έλκη του δωδεκαδακτύλου.
Μια εξέταση αίματος για συγκεκριμένα αντισώματα IgG είναι η πιο αποτελεσματική μέθοδος για την ανίχνευση της αιμορραγίας των αιλουροειδών. Ένα αξιόπιστο αποτέλεσμα μπορεί να επιτευχθεί κατά τη διεξαγωγή μελέτης κατά την περίοδο από την έκτη έως την όγδοη εβδομάδα μετά τη μόλυνση. Κατά τη μετάβαση στο χρόνιο στάδιο, οι δείκτες μπορεί να επανέλθουν στο φυσιολογικό, σε αυτήν την περίπτωση δεν θα είναι δυνατό να προσδιοριστεί η οιστοκρίαση με αυτήν τη μέθοδο.
Η τριχινίαση προκαλείται από το Trichinella - ελμινθές που εισέρχονται στο ανθρώπινο σώμα με μολυσμένο κρέας και λαρδί. Τα προϊόντα σε μεγάλα καταστήματα πρέπει να ελέγχονται για την παρουσία του παρασίτου, έτσι ώστε οι ιδιώτες αγρότες, οι κυνηγοί και οι άνθρωποι που αγοράζουν κρέας σε μη επαληθευμένα μέρη συνήθως πέφτουν θύματα Trichinella. Τα αυγά αυτού του παρασίτου δεν μπορούν να καταστραφούν από τη συνήθη θερμική επεξεργασία, και το αλάτι και το κάπνισμα δεν βοηθούν ούτε. Ένα μικρό κομμάτι είναι αρκετό για μόλυνση.
Τα συμπτώματα της νόσου τις πρώτες δύο ή τρεις εβδομάδες είναι αλλεργικές αντιδράσεις του σώματος, ναυτία, διάρροια, έμετος. Στη συνέχεια, υπάρχει μια ασθένεια του οργάνου στην οποία τα σκουλήκια έχουν αναπτυχθεί: τα παράσιτα μπορούν να επιλέξουν οποιοδήποτε μέρος του σώματος και να το καταστρέψουν κατά τη διάρκεια πολλών ετών. Τελικά, η τριχίνωση μπορεί να οδηγήσει στο θάνατο του ασθενούς ή σε μη αναστρέψιμες διαταραχές στο σώμα.
Εάν υπάρχει υποψία Trichinella, ο ασθενής παραπέμπεται σε εξέταση αίματος για συγκεκριμένα αντισώματα. Με αρνητικό αποτέλεσμα και συνεχή συμπτώματα, συνιστάται να υποβληθείτε σε δεύτερη εξέταση μετά από μερικές εβδομάδες: στα αρχικά στάδια, η ασθένεια μπορεί να μην ανιχνευθεί, μια υψηλή ακρίβεια επιτυγχάνεται με εξέταση αίματος από τη δεύτερη έως την τέταρτη εβδομάδα μετά τη μόλυνση.
